Anatomia człowieka > Układ wewnątrzwydzielniczy > Tarczyca

Tarczyca

Gruczoł tarczowy (tarczyca) położony jest w przedniej części szyi. Zajmuje przestrzeń do przodu i bocznie od przewodu pokarmowego i oddechowego, między tętnicami szyjnymi wspólnymi. Przykrywają go mięśnie podgnykowe oraz blaszka przedtchawicza powięzi szyi.

Masa i wielkość gruczołu ulegają silnym wahaniom. Jego rozwój jest zależny od warunków środowiskowych. Kobiety mają cięższą tarczycę niż mężczyźni. Tarczyca powiększa się u nich podczas menstruacji, spółkowania oraz w czasie ciąży.

Gruczoł tarczowy składa się z dwóch płatów bocznych oraz z części środkowej (węziny). Dlatego tarczyca może niektórym przypominać literę H. Z górnego brzegu narządu w płaszczyźnie pośrodkowej odchodzi wyrostek, czyli płat piramidony, który kieruje się ku górze do przodu od chrząstki tarczowatej. Płat boczny tarczycy posiada powierzchnię przednią (mięśniową), powierzchnię tylną (naczyniową), powierzchnię przyśrodkową (krtaniowo-tchawiczą), brzeg tylno-przyśrodkowy (kręgowy), biegun (róg) dolny, biegun (róg) górny. Węzina znajduje się na wysokości od drugiej do czwartej chrząstki tchawiczej oraz ma powierzchnię przednią (mięśniową) i tylną (tchawiczą).

Gruczoł tarczowy jest objęty torebką włóknistą oraz powięzią tarczową. Wzmocniony jest więzadłami tarczowymi bocznymi, więzadłem tarczowym pośrodkowym oraz więzadłem płata piramidowego. Dodatkowo tarczycę mocuje mięsień dźwigacz gruczołu tarczowego.

Torebka włóknista wraz z jej przegrodami łącznotkankowymi tworzy zrąb i dzieli gruczoł na płaciki. Są one wypełnione pęcherzykami oddzielonymi od siebie warstwami tkanki siateczkowatej. Pęcherzyki są pokryte jednowarstwowym nabłonkiem sześciennym, który wydziela hormony: trójjodotyroninę i tyroksynę.

Układ wewnątrzwydzielniczy

Choroby

© 1998-2003 by Anatomix @ anatomia.net.pl - wszystkie prawa zastrzeżone..